{"id":652,"date":"2012-01-01T00:00:00","date_gmt":"2011-12-31T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/dedierenarts.info\/?p=652"},"modified":"2025-08-03T09:33:23","modified_gmt":"2025-08-03T07:33:23","slug":"sterilisatie-hond","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dedierenarts.info\/index.php\/2012\/01\/01\/sterilisatie-hond\/","title":{"rendered":"Sterilisatie\/castratie teef"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Inleiding<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">De sterilisatie is de meest uitgevoerde operatie bij de teef. Naar schatting is ongeveer 70% van alle teven in Nederland gesteriliseerd.<br>De belangrijkste reden is natuurlijk geboortebeperking c.q. het voorkomen van de loopsheid, maar er kunnen ook medische redenen zijn om een teef te steriliseren. Voorbeelden hiervan zijn onder andere baarmoederontstekingen, recidiverende schijnzwangerschappen en suikerziekte.<br>Medisch gezien is het niet juist om van sterilisatie te spreken, maar is het eigenlijk castratie:<br>Met sterilisatie bedoelen we een operatie waarbij het dier (of de mens) onvruchtbaar gemaakt wordt door de eileider af te binden of door te knippen. De rest, baarmoeder en eierstokken zelf, worden ongemoeid gelaten.<br>Bij honden is het zeer ongebruikelijk om dit te doen, omdat de dieren weliswaar geen jongen meer kunnen krijgen, maar nog steeds loops (en eventueel ook schijnzwanger) blijven worden.<br>Eigenlijk is dus iedere gesteriliseerde teef een gecastreerde teef, immers eierstokken en soms ook baarmoeder zijn geheel verwijderd.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Techniek<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Voor de operatie moet de teef vasten. De reden hiervoor is dat sommige dieren kunnen braken van de narcose. Als er dan voedsel opgebraakt wordt en dit schiet de luchtpijp in kan er een moeilijk te behandelen longontsteking ontstaan.<br>De hond wordt vervolgens verdoofd, op haar rug gelegd en de buik wordt geschoren en gewassen. Hierna wordt een sneetje in de buikwand gemaakt en baarmoeder en eierstokken worden opgezocht en verwijderd.<br>Wanneer de baarmoeder niet afwijkend is, kan in de meeste gevallen volstaan worden met een sneetje van ca 3-5 cm. Dit is niet of nauwelijks groter dan de 2 of 3 sneden die gemaakt worden bij de zg. endoscopische sterilisatie!<br>De wond wordt intracutaan gehecht, dat wil zeggen dat er geen zichtbare hechtingen zullen zijn. Daardoor hebben de meeste honden geen last van de wond, en hoeven dan ook geen kraag of shirt aan.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Complicaties<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Bij iedere operatie kunnen zich problemen voordoen, ook bij sterilisatie. De ernstigste is het nabloeden uit de baarmoeder of eierstokstomp, maar gelukkig komt dit bij een goede techniek zelden voor.<br>Bovendien moet de hond altijd op de kliniek blijven tot zij goed uit de narcose is ontwaakt, in deze tijd controleren we de hond regelmatig. Wond infecties zijn een ander probleem en worden meestal veroorzaakt doordat de hond aan de\u00a0hechtingen of de wond heeft zitten likken.<br>Ook zien we bij 1-5 % van de gesteriliseerde teven na kortere of langere termijn incontinentie optreden. Dit wil zeggen dat de teef af en toe druppeltjes urine verliest. We zien het vooral bij honden tussen de 25 en 40 kg, die een gecoupeerde staart hebben (hadden). Het is gelukkig goed te behandelen met medicijnen.<br>Een gesteriliseerde teef loopt wat meer risico om te zwaar te worden. Het is daarom raadzaam om na de sterilisatie iets minder eten te geven en de eerste maanden het gewicht van uw hond goed in de gaten te houden.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Gedrag<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Een veel gehoorde vraag is of het gedrag van de hond verandert door sterilisatie. Het antwoord is simpel: een gesteriliseerde hond gedraagt zich net zo als een niet gesteriliseerde hond tussen de loopsheden in.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Leeftijd<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Het is een fabeltje dat het beter zou zijn dat teven eerst een nestje krijgen voor ze te steriliseren.<br>Als we kijken naar de kans op melkklierkanker op latere leeftijd dan is het zo dat teven die niet gesteriliseerd zijn, meer dan 50% kans hebben op melkklierkanker. Bij teven die gesteriliseerd worden tussen de 1e en 2e loopsheid, is de kans op melkklierkanker nog ca. 5%.<br>Ook baarmoederonstekingen komen niet voor bij gesteriliseerde dieren. als een teef een baarmoederontsteking krijgt, lukt het meestal niet om deze met antibiotica onder controle te krijgen en is vaak een (spoed)operatie nodig om de ontstoken baarmoeder te verwijderen. Deze operatie is een stuk riskanter dan een standaardsterilisatie, en vaak ook veel duurder.<br><br>Dit alles zorgt ervoor dat de levensverwachting van een jong gesteriliseerde hond met enkele jaren toeneemt!<br>In onze praktijk geven we nu als advies om teven te steriliseren tussen de eerste en tweede loopsheid, behalve bij dieren die duidelijk nog niet volgroeid zijn, dan wachten we nog een loopsheid af. De operatie is dan simpel en de herstel periode is zeer kort. Meestal rennen ze na een dag al weer door het huis.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Inleiding De sterilisatie is de meest uitgevoerde operatie bij de teef. Naar schatting is ongeveer 70% van alle teven in Nederland gesteriliseerd.De belangrijkste reden is natuurlijk geboortebeperking c.q. het voorkomen van de loopsheid, maar er kunnen ook medische redenen zijn om een teef te steriliseren. Voorbeelden hiervan zijn onder andere baarmoederontstekingen, recidiverende schijnzwangerschappen en suikerziekte.Medisch [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":12,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-652","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-adviesbrieven"],"publishpress_future_workflow_manual_trigger":{"enabledWorkflows":[]},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dedierenarts.info\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/652","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/dedierenarts.info\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dedierenarts.info\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dedierenarts.info\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/12"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dedierenarts.info\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=652"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/dedierenarts.info\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/652\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2566,"href":"https:\/\/dedierenarts.info\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/652\/revisions\/2566"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dedierenarts.info\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=652"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dedierenarts.info\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=652"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dedierenarts.info\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=652"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}